بازی برای کودکان نه‌تنها سرگرمی، بلکه یک مسیر طبیعی برای کشف، تجربه، و یادگیری است. وقتی کودکان از طریق بازی یاد می‌گیرند، مغزشان فعال‌تر می‌شود، احساساتشان درگیر می‌شود و انگیزه‌ی درونی برای کشف و حل مسئله در آن‌ها تقویت می‌شود.
یادگیری از طریق بازی، یعنی اینکه کودکان در حالی که سرگرم هستند، مهارت‌های مهم زندگی را یاد بگیرند. وقتی کودک بازی می‌کند، در واقع در حال کشف دنیای اطرافش است، بدون اینکه احساس کند چیزی به او آموزش داده می‌شود.
برای مثال، وقتی کودک با مکعب‌های رنگی بازی می‌کند، در حال یادگیری مفاهیمی مانند اندازه، رنگ، تعادل و حل مسئله است. یا زمانی که در یک بازی نمایشی نقش یک پزشک را بازی می‌کند، نه‌تنها تخیلش پرورش می‌یابد، بلکه مهارت‌های اجتماعی، زبانی و همدلی را نیز تمرین می‌کند.شاید این سوال همیشه در ذهن ما به وجود آمده باشد که
چرا یادگیری از طریق بازی مؤثرتر است؟
1. انگیزه‌ی طبیعی: کودکان عاشق بازی هستند، پس بدون اجبار و با علاقه یاد می‌گیرند.
2. درگیر شدن حواس: وقتی یادگیری همراه با حرکت، لمس، صدا و تعامل باشد، ماندگاری آن بیشتر می‌شود و بهتر آن را به خاطر می‌سپارد.
3. تقویت مهارت‌های مختلف: بازی، همزمان مهارت‌های شناختی، اجتماعی، احساسی و حرکتی را تقویت می‌کند.همچنین میتواند برای تقویت تمرکز و حل مسئله تا همکاری با دیگران و صبر داشتن موثر باشد.
4. یادگیری بدون استرس: کودکان در بازی آزادند که اشتباه کنند و از آن یاد بگیرند، بدون ترس از قضاوت شدن.
من به عنوان یک مربی پیش دبستانی باید تمام تلاشم را انجام دهم تا بتوانم در کلاسم محیطی را فراهم آورم تا نوآموزانم با لذت و شوق به دنبال کشف محیط اطرافشان از طریق بازی باشند .
نوآموزان در پیش دبستانی احتیاج دارند تا  مهارت های دیداری ،شنیداری و همچنین  حافظه و دقت و تمرکز در آن ها تقویت شود .دنیایی از بازی های مختلف وجود دارد که نوآموزان بدون آنکه هدف مربی را از  طراحی بازی ها بدانند با لذتی که از بازی می برند مهارت های مختلف را هم در خود تقویت می کنند .
کودکان باید زمان و فضای کافی برای بازی آزادانه داشته باشند. آن‌ها از طریق  بازی‌ها می‌توانند به کشف علایق و استعدادهای خود بپردازند.
می‌توان بازی‌ها را به گونه‌ای طراحی کرد که مفاهیم علمی، ریاضی و زبان‌آموزی را نیز شامل شوند. برای مثال، با استفاده از قصه گویی و نمایش‌های عروسکی، یادگیری کلمات جدید را جذاب‌تر کرد.

به عنوان یک مربی میتوان نوآموزان را به بازی‌های گروهی تشویق کنیم که
 به افزایش مهارت‌های اجتماعی و همکاری و تعامل کمک میکند .
ترکیب بازی ها با موسیقی و حرکت
نه‌تنها مهارت‌های زبانی، بلکه هماهنگی بدنی کودکان را تقویت می کند.
من به عنوان یک مربی پیش دبستانی در این چند سالی که توفیق خدمت به کودکان را داشتم بازهای بسیاری را طراحی و در کلاس اجرا کردم .بسیار بازی های تک نفره که فقط برای افزایش دقت و تمرکز و دست ورزی و همچنین شناسایی رنگ ها و شناخت الگوها طراحی شده بود و بسیار بازی های حرکتی و گروهی که با توپ ، حلقه و حتی بدون وسیله و حتی بازهای سنتی و محلی مثل گرگم و گله می برم ،هفت سنگ ،زو ،ما گلیم ما سنبلیم و...   که برای تقویت عضلات درشت دست ها و پاها طراحی شده بود . چه خوب هست که بازی هایی را که در کودکی با اشتیاق انجام میدادیم را فراموش نکنیم و آن را همراه با نوآموزانمان بازی کنیم . میتوان دنیایی از بازی ها را با وسایل ساده و حتی دوریختی ها ، درست کرد و با آن به اهداف بزرگ آموزشی و شناختی و احساسی رسید .

مریم رحیمی، آموزگار پیش دبستانی حضرت جوادالائمه (ع)